Home

Vandaag een week geleden ben ik weer terug gekomen uit Zuid Afrika. Het was heerlijk om op Schiphol Bas, Lucas en Lara weer in mijn armen te sluiten. Onderweg naar huis en later bij de appeltaart, onder de slingers bleef ik maar vertellen, vertellen vertellen. Ik heb me terecht helemaal geen zorgen om hen gemaakt. Zij hebben het goed opgepakt met zijn drietjes en zijn er van gegroeid.

De volgende dag al ben ik naar mijn werk gegaan. Ook daar werd ik hartelijk verwelkomd met slingers. Natuurlijk lag er ook meteen WERK op me te wachten. Dringende zaken moesten meteen afgehandeld worden. Ja ik ben weer thuis. Maar ik sms nog met Zuid Afrika. Mijn lijf is hier maar mijn hoofd is nog niet helemaal geland volgens Bas.

Woensdag ben ik maar eens op de bank gaan hangen. Eigenlijk zit ik nog steeds in die fase. Als ik geen werk of andere afspraken heb luier ik maar wat. Om uit te rusten waarvan? Of weg te dromen?

Beste sponsors.

Vandaag speciaal een bericht voor jullie. Laatste week dus ik moet gaan bedenken waar het geld dat jullie allemaal bij elkaar gebracht hebben naar toe gaat. Ik heb de afgelopen weken natuurlijk goed rond gekeken en vooral op "mijn school" Limekhaya. Het is een arme school en er is heel veel niet. De principal en de teachers wachten op rook uit het department for education maar ook daar hebben ze de wijsheid niet in pacht.  En geen geld.

beste mensen,

Sorry voor de overlast van al die Zuid Afrikaanse spam. Ik snap ook niet wat er gebeurd is, ben me van geen kwaad bewust. Ik ga maar gewoon door met alle verhalen en speciaal vandaag met foto's. Ik ben maandag tot en met donderdag naar MIJN school Limekhaya geweest maar op vrijdag zijn er geen huiswerk klassen.

Vandaag stond Back to School op het programma. Eeen reintegratie van drop out kinderen. Ze gaan niet naar school hoewel ze er wel de leeftijd voor hebben. Op een of andere manier gaan ze gewoon niet naar school. Door het Back to School programma worden ze letterlijk van de straat geplukt, Franklin de projectleider gaat met de ouders of verzorgers praten en ze krijgen een gezellig en leerzaam programma op school van onze vrijwilligers.

Ja mensen, daar ben ik weer. Heb net wat foto's van de valentine verkiezing aan mijn VORIGE weblog toegevoegd, vergeet niet te kijken naar de foto's bij het dipje. Zij illustreren de zonnige kant van het leven hier. Ben allang over mijn dipje heen zoals jullie geconcludeerd hebben. Want zodra je je rijbewijs dan weer hebt en de voorziene uren op het politiebureau Niet door hoeven gaan ben je gewoon OPGELUCHT! Het is mooi weer,  je helpt nog bij een computerlesje op een andere school, je zit nog een uur in de auto om een verfbus weg te brengen, je ziet nog de gevolgen van een waarschijnlijk dodelijk auto-ongeluk en dan begint het weekend!

Lieve mensen,
Wat is het leuk om reacties te krijgen! Dank je wel!
Normaal gesproken denk ik niet zo veel aan jullie maar gisteren mijn eerste dipje en dan denk je opeens aan je thuisfront. Om de aandacht vast te houden zal ik nog even terug gaan in de tijd dat het allemaal nog heel leuk was.

Ik zie dat ik alleen maar titels met uitroeptekens kan verzinnen. Goed teken toch?

Gisteren en vandaag zijn Debbie en ik (foto7) aan het werk gegaan in Limakhaya. Op foto 3 zien jullie het voetbalveld en de lokalen eromheen. We gaan aan de slag samen met een handvol community stars, vrijwilligers die net van school afkomen. Zie foto 2. Gisteren waren en 6 aanwezig, waaronder een nieuw meisje dat de training van vorige week niet meegedaan heeft. Ze was helemaal bijgepraat door een vriendin en deed geweldig goed mee. Vandaag waren het er 7, weer een nieuw meisje erbij. Een coloured meisje zelfs en dat op een zwarte school. Bijzonder want de groepen (waar wij het verschil nauwlijks tussen zien) zijn hier behoorlijk gescheiden in woonwijken en scholen. Daar kiezen ze blijkbaar zelf voor want apartheid is toch echt al zo'n 15 jaar geleden afgeschaft.

Ja mensen, ik snap het, dit moet beter. De vorige mail was waardeloos.

Om me bij voorbaat te verontschuldigen. Ik heb een half uur max en er staat een rijtje te wachten dus verwacht geen uitgebreid verhaal. Staccato dus:

Allereerst is het nu voor de tweede keer ontzettend ontroerend, grappig, leuk en lief om reacties te krijgen. die kosten tijd en dat gaat weer van het mailen af dus: gewoon door blijven gaan!

Een week in PE:
Vanaf woensdag echt naar de scholen gegaan. Er zijn drie scholen die een naschools programma van R4L hebben. Grade 11 (5e middelbare school) krijgt bijles en eten (soort gezondheidskoeken) van lokale vrijwilligers die net klaar zijn op deze school (community stars) Het is moeilijk om deze communitystars (comstars) te werven en te behouden. Daar moet je voor teambuilden en ze leuke dingen, nuttige dingen en eten aanbieden. Al met al voedt (geestelijk en lichamelijk) R4L 900 kinderen in de townships.

beste mensen,

Wat een heerlijke reacties. Fijn dat jullie zo meeleven. Heb net een heel verhaal geschreven tegen de klok in maar helaas is de 8 uur klok (sluitingstijd) zo ingesteld dat ik nu alles kwijt ben. In het kort komt het er op neer dat het goed gaat.  Goede reis. Mooi weer. Blij met de groep. Eigen hokkie in de tuin om te slapen. Volgende keer foto's erbij.
gisteren voor het eerst de drie projecten gezien. Allemaal interessant.


Heel veel liefs Lydia

Beste 150 sponsors van me, Dank voor jullie bijdragen in de vorm van heel veel tientjes en heel veel belangstelling en aanmoediging. Het voelde afgelopen week alsof ik jarig was. Hartverwarmend!

Maar nu gaat het echt beginnen.

Afgelopen zomer was ik bezig met de vraag... zal ik ... , durf ik... kan ik .... enzovoorts. Julie weten allemaal hoe het afgelopen is. JA IK GA!

De afgelopen 5 maanden heb ik van de daken geschreeuwd hoeveel zin ik er in had. Ik kon bijna niet wachten. maar afgelopen week had ik toch weer een heel klein hartje: ojee, ik ga echt weg. Help.

beste sponsors,

Wat zitten we er warmpjes bij in Nederland, he? iedereen heeft waarschijnlijk in warme jassen genoten van het witte winterweer en van de kerstkalkoen bij kaarslicht. Tijdens de feestdagen dwaalde ik af en toe in gedachten af naar zonniger oorden. In Zuid Afrika is het nu volop zomer. De vakantie dagen heb ik benut om binnenlandse vluchten te vergelijken. Ook twee nachtjes hotel in Port Elizabeth boeken gaat met een druk op de computerknop. (Voor de duidelijkheid: alle kosten voor mijn persoonlijk verblijf in Zuid Afrika betaal ik zelf en gaat niet ten koste van het sponsorgeld)

Beste sponsors,

Het gaat erg goed met de voorbereidingen. Er komt heel wat sponsorgeld binnen. Vandaag sponsor nummer 65 en 66 op mijn lijst bijgeschreven: de ouders van Bas. Heel erg bedankt iedereen namens de kinderen in Port Elizabeth. 

Lieve sponsors,
Het gaat heel goed met de nieuwe kaartjes. Ik deel ze overal uit. Er zit altijd een stapeltje in mijn tas en zelfs in mijn fietstas. De reacties zijn vaak heel enthousiast en iedereen is vast van plan te sponsorren en de weblog te volgen. Dus speur ik dagelijks op mijn bankrekening maar je weet hoe dat gaat. 
Eerst moet het kaartje uit de jas of de tas op het gangkastje komen. Vandaar naar de stapel op het bureau. Dan nog eens in het vakje 'betalingen' en dan ga je een of twee keer per maand eens wat overmaken. Deze week heb ik besloten om het anders aan te pakken. Geld moet je net als ijzer smeden als het heet is. Dus in ik het geld cash en zit zelf (bijna) elke dag te internet-bankieren .

beste vrienden en bekenden,
Het kaartje voor potentiele sponsors is klaar! Ik ga het gebruiken als ik mensen vertel over het vrijwilligerswerk dat ik ga doen. Om ze zover te krijgen dat ze mij daadwerkelijk gaan sponsoren deel ik de kaartjes met weblog en bankrekeningnummer uit. De leesclub had op 11 oktober de primeur met de proefdrukken. Ondertussen zijn er 300 stuks geprint en ben ik iedereen erg dankbaar voor de hulp:
Marion van de Moosdijk voor de tekstredactie. Marilou Kersemaekers voor de foto's van Ready 4 LifeIngeborg Meijling voor haar reisfoto'sNadia Jellouli Guachati voor haar creativitieit en morele ondersteuning ("dat kun je best zelf, ik help je")Anne en Twan voor het drukwerk bij de gemeente Laarbeek
En nu maar hopen dat de tientjes binnen gaan stromen!
De eerste 10 euro zijn al op mijn speciale "Ready 4 Life"-rekening bijgeschreven door mijn dochter Lara.

Vrijwilligerswerk voor Be-more.
In februari ga ik vier weken naar Port Elizabeth, Zuid Afrika, om mee te werken aan het project "ready 4 life" van Stichting Be More. .
Het project Ready 4 Life biedt hulp aan kinderen in de zeer arme gemeenschappen in en om Port Elizabeth, aan de zuidkust van Zuid Afrika. De vrijwilligers van BeMore proberen leerlingen van het basis-en middelbaar onderwijs een aantal broodnodige extra vaardigheden en kennis bij te brengen, zodat zij beter voorbereid de "echte" wereld ingaan. Zo leren zij de scholieren met computers omgaan, stimuleren zij hen bij het ontwikkelen van hun ondernemerschap en kunstzinnig talent en helpen zij met het vinden van een baan. Ook aan het opzetten van diverse sportprogramma's wordt aandacht besteed.